Genova 

09-02-2019

We zijn aangekomen in de prachtige stad Genua gelegen aan de Middellandse zee. Hier heeft het niet gesneeuwd en de zon schijnt aangenaam en schittert het water mooi blauwgroen. Aan de haven liggen zeiljachten dobberend in het water en staan palmbomen te zwieren. De stad geeft mij weer een totaal ander gevoel. Het is winter, medio februari, maar even waan ik me midden in de zomer. Het voordeel is dan wel dat hier op dit moment alleen maar plaatselijke mensen zijn en geen hordes toeristen. Ik loop vanuit de haven dwalend door de steegjes, overal is wat te zien... ik kijk mijn ogen uit.

Juist in de steegjes kom je op de meest bijzondere plekken. Na enige tijd rond gebanjerd te hebben begin ik overal heerlijke geuren te ruiken en begint het steeds drukker te worden op straat en in de Osterie (uitgesproken osterië). Het is lunchtijd voor de Italianen, iedereen komt zijn kantoor uit of stopt met zijn werkzaamheden aan de bouw van een pand. Ik benoem dit omdat ik dit zo mooi vind, de samenhorigheid. Tijdens de lunch komt iedereen samen, van deftige dames, kantoorheren strak in pak tot aan de bouwvakkers met hun besmeurde vieze kleren en zwarte handen. Het geeft mijn een heel goed gevoel. In Italië kom ik op de geuren af en kijk ik naar het eten en niet zozeer naar de sfeer van een restaurant. Zoals waarschijnlijk ook de Italianen dit doen. Het lijkt vaak wel hoe feller het licht en hoe minder sfeervol hoe beter het eten.

Ik raak geïntrigeerd door een Trattoria genaamd Sà Pesta, waar een heerlijke geur van afkomt. Er brandt een grote houtoven met een paella-achtige pan met een combinatie van lasagne en pizza erin. Ik laat me uitleggen wat nou precies die plaat in de oven is, namelijk een Farinata. Een soort platgeslagen brood, maar niet van graanmeel, maar van kikkererwtenmeel.

Claudio is inmiddels ook van zijn zakelijke afspraak teruggekomen en vertelt mij dat pesto uit Genua komt. Het is al eeuwen oud (18e eeuw) en werd vroeger gebruikt als eten om scheurbuik tegen te gaan. De Genovesi hadden eindelijk een manier uitgevonden om groenten voor een langere perioden te bewaren. Pesto werd gegeven aan de bemanning van een schip om zo toch enige vitamine en mineralen binnen te krijgen. Pesto, gemaakt van olijfolie, basilicum, knoflook, pijnboompitten, Parmigiano, Pecorino en een beetje grof zeezout, bleef tijdens de reis lang goed en smaakvol.

Ik bestel natuurlijk spaghetti met verse pesto, want die wil ik sowieso wel proeven hier! Ik ben er verrukt van en ik vraag de serveerster of ze ons nog van die typische Genuaanse gerechten kan laten proeven. We krijgen een heerlijk geurend bord met een mix van de Farinata, gevulde pizza's en anjovis. Heerlijk genieten van die geuren, smaken, een glas wijn en ronddwarrelend Italiaans geroezemoes.

Na de lunch vertrekt iedereen weer en gaat verder met zijn of haar werkzaamheden. Ik blijf achter met al mijn tijd die ik vandaag te spenderen heb. Verder dwalend door de steegjes kom ik bij twee huizen met op het dak reusachtige vogelkooien. Ik doop ze tot de Birdhouses, fantastisch om te zien!
Maar naast deze huizen heeft Genua prachtige gebouwen die laten zien wat een rijke historie deze stad heeft. Een aanrader!